Protuberansen (ook wel filamenten genoemd) zijn plasma-lussen die ontstaan door de magnetische velden rond de zon. Deze zijn tijdelijk, maar kunnen weken of maanden aanhouden en kunnen vaak worden gefotografeerd tijdens zonsverduisteringen. Een typische protuberans strekt zich uit over vele duizenden kilometers (km); de grootste die ooit is waargenomen, had een lengte van naar schatting meer dan 800.000 km, ongeveer een zonnestraal. Net als bij veel andere zonneverschijnselen wordt aangenomen dat ook andere sterren protuberansen vertonen.
Proxima Centauri, ook bekend als Alpha Centauri C, is de ster die het dichtst bij de zon staat, op een afstand van 4,24 lichtjaar (1,302 parsec) of ongeveer 40 biljoen kilometer. Het is een rode dwergster, kleiner dan de zon in omvang en massa, en daarom te zwak om met het blote oog te zien. Op het moment van schrijven is er één bevestigde planeet die rond Proxima Centauri draait. Deze planeet is Proxima Centauri b genoemd en draait in de zogenaamde bewoonbare zone van de ster. Twee andere kandidaat-planeten, Proxima Centauri c en d, zijn nog niet bevestigd. Samen met Alpha Centauri A en B vormt Proxima Centauri het Alpha-Centauri-sterrenstelsel, dat bestaat uit drie sterren die door zwaartekracht aan elkaar gebonden zijn.
Een pulsar is een snel roterende neutronenster waarvan de intense magnetische velden twee intense stralingsbundels in tegengestelde richtingen produceren. Deze straling kan door radiotelescopen worden gedetecteerd als een korte puls wanneer deze langs onze gezichtslijn trekt. Pulsars hebben een diameter van ongeveer 10-20 kilometer en een typische massa van ongeveer anderhalf keer die van onze zon. Ze draaien ongeveer één tot enkele honderden keren per seconde en kunnen fungeren als zeer nauwkeurige hemelse klokken. Sommige pulsars zijn gedetecteerd als bronnen van gammastraling of röntgenstraling.
Er zijn meer dan 3000 gedetecteerd in ons melkwegstelsel. Daarnaast zijn er ook ongeveer 30 gedetecteerd buiten de Melkweg, in de Magelhaense Wolken. Pulsars zijn nuttig als sondes voor het interstellaire medium, als test voor de algemene relativiteitstheorie en mogelijk ook voor het detecteren van zwaartekrachtgolven van samensmeltingen van zwarte gaten.